Ομιλία του Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας,
Βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην ειδική συνεδρίαση της Βουλής για την
Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων
της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλή των Ελλήνων τιμά σήμερα τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας από τον τουρκικό εθνικισμό, αλλά και τη μνήμη των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής και της σφαγής της Σμύρνης, από τις θηριωδίες των Τούρκων του Κεμάλ.
Τιμούμε, όμως, και τη μνήμη όσων επέζησαν και ήρθαν πρόσφυγες στη Ελλάδα και κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, όχι απλώς ρίζωσαν, αλλά πρόκοψαν και διακρίθηκαν στη νέα πατρίδα, αντιμετωπίζοντας πολλές φορές την καχυποψία, όχι μόνο της ελληνικής διοίκησης, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας. Ας μη λησμονούμε ότι πολλές φορές αντιμετωπίστηκαν ως ξένο σώμα. Φτάσανε στο σημείο κάποιοι γηγενείς να αμφισβητούν ακόμη και την ελληνική, εθνική συνείδηση των προσφύγων, αποκαλώντας τους «τουρκόσπορους» και «τουρκομερίτες».
Τιμούμε, λοιπόν, τη μνήμη των 120 μυριάδων προσφύγων, όπως συνήθιζε να λέει ο εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, οι οποίοι αντί για βάρος στην ηττημένη μετά την Μικρασιατική Καταστροφή –την ατυχή έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας– Ελλάδα, έγιναν πολύ σύντομα δύναμη δημιουργίας και προόδου.
Φέτος, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά –ίσως περισσότερο και από τότε που διατυπώθηκε η περιώνυμη θεωρία περί συνωστισμού στην προκυμαία της Σμύρνης, θεωρία πρόκληση και προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της Καταστροφής– με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, έγινε πολλή συζήτηση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου.
Η Μικρασιατική Καταστροφή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρείται από πολλούς ως σημαντικότερη και από την Άλωση της Πόλης. Με αυτήν την άποψη συμφωνώ και εγώ, διότι με την Άλωση της Πόλης μπορεί να έπαψε να υφίσταται η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία –αυτό που οι Φράγκοι επέβαλλαν να λέμε Βυζαντινή Αυτοκρατορία–, με την Μικρασιατική Καταστροφή όμως έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται ο ανατολικός πνεύμονας του Ελληνισμού.
Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας είναι ένα αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός. Η τιμή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας δεν στρέφεται εναντίον της σημερινής Τουρκίας ή του τουρκικού λαού, με τον οποίο επιδιώκουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις. Οφείλει η Τουρκία να αναγνωρίσει τις μελανές σελίδες της ιστορίας της, να συμβιβαστεί με αυτές.
Δυστυχώς, όμως, κύριε Πρόεδρε, υπήρξαν αρνητές της Γενοκτονίας ακόμη και σε αυτήν την Αίθουσα της Βουλής τις προηγούμενες μέρες στη συζήτηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.
Σε όσους καλόπιστα υποστηρίζουν ότι η σφαγή της Σμύρνης δεν συνιστά πράξη γενοκτονίας, αλλά είναι μια πράξη αντεκδίκησης προς τον ελληνικό στρατό που βρέθηκε στην Ιωνία, προκειμένου να απελευθερώσει τους αλύτρωτους Έλληνες της Μικράς Ασίας, θα ήθελα να πω ότι δεν πρέπει να βλέπουνε αποσπασματικά το γεγονός της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι η τελευταία πράξη του δράματος της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας που αρχίζει, όπως είπε νωρίτερα και ο Πρόεδρος, το 1914.
Κατά τη συζήτηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, είχα την ευκαιρία να αναγνώσω αποσπάσματα από τη Μαύρη Βίβλο που εξέδωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1919 για τους διωγμούς του Ελληνισμού της Τουρκίας από το 1914 έως και το 1918. Πώς βρήκαν τραγικό θάνατο στα Αμελέ Ταμπουρού, στα τάγματα εργασίας, στις ατελείωτες πορείες στη μικρασιατική ενδοχώρα, στις χαράδρες και τα βουνά. Πιστεύω ότι η Βουλή οφείλει να επανεκδώσει αυτό το βιβλίο που έχει εξαντληθεί, τη Μαύρη Βίβλο, και να δοθεί σε όλους τους Βουλευτές, προκειμένου να ενημερωθούν.
Κύριε Πρόεδρε, η Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής είναι μία και ενιαία. Δεν είναι άλλη η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας, των Αρμενίων ή των Ασσυρίων. Το σχέδιο ήταν ένα και ενιαίο: η εθνική ομογενοποίηση της Τουρκίας, η απαλλαγή από τα άλλα έθνη, αρχικά από τους αλλόδοξους, όσους δεν ήταν Μουσουλμάνοι. Και το σχέδιο αυτό τέθηκε σε εφαρμογή με τη Γενοκτονία αρχικά των Αρμενίων το 1914-1915, των Χριστιανών Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων.
Και είναι λάθος που η Ελληνική Βουλή αναγνώρισε αποσπασματικά, χώρια τη Γενοκτονία των Ποντίων, χώρια τη Γενοκτονία των Μικρασιατών Ελλήνων και χώρια των Αρμενίων. Το 2006 μαζί με άλλους συναδέλφους Βουλευτές είχαμε καταθέσει μία πρόταση νόμου, να είναι μία και ενιαία η αναγνώριση της Γενοκτονίας. Και επανακαταθέτω αυτή την πρόταση, κύριε Πρόεδρε, πιστεύοντας ότι έτσι βοηθούμε και τη διεθνοποίηση του αιτήματος αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής.
Η τελευταία πράξη του δράματος συντελείται στις μέρες μας, στη Μεσοποταμία, στις αρχαίες κοιτίδες του Χριστιανισμού, όπου απειλούνται με οριστική εξαφάνιση οι Χριστιανοί.
Πέρα, λοιπόν, από επετειακές εκδηλώσεις, πιστεύω ότι η Βουλή των Ελλήνων θα πρέπει πρώτον, να προχωρήσει, όπως είπα, στην ενιαία αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής. Δεύτερον, να προωθήσει η ελληνική πολιτεία το αίτημα της διεθνούς αναγνώρισης, να πάψει να αντιμετωπίζει φοβικά αυτό το θέμα. Και τρίτον, να επανεκδώσει τον τόμο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου του καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Φωτιάδη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας την ομιλία μου για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και απευθυνόμενος στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ μετά την τοποθέτηση της Εισηγήτριας της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχα αναρωτηθεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αν γίνει Κυβέρνηση, θα καταργήσει τους νόμους για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, τους οποίους ομόφωνα έχει ψηφίσει η ελληνική Βουλή.
Επικυρώνοντας τα Πρακτικά που μου έφεραν, διάβασα ότι ένας συνάδελφος Βουλευτής σχολίασε την κατακλείδα της ομιλίας μου με το χαρακτηρισμό «εξυπνάδες». Καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης που παρακολούθησα, δεν είδα στη συνέχεια μια σαφή τοποθέτηση από πλευράς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σχετικά με το εάν πράγματι θα καταργήσει ή όχι τους νόμους για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας.
Κύριε Πρόεδρε, προχθές, την Κυριακή, που ήταν η κεντρική εκδήλωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας στην Αθήνα από την Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής, δεν είδα Βουλευτή εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή την εκδήλωση τιμής.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν είστε το κόμμα του 3% που alacarte μπορεί να συμμετέχει ή όχι σε τέτοιες εκδηλώσεις. Είστε η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Έχετε θεσμική ευθύνη, έχετε υποχρεώσεις και οφείλετε να στέκεστε με υπευθυνότητα απέναντι σ’ αυτές.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια παρατήρηση την οποία θα ήθελα να μεταφέρει η Κυβερνητική Εκπρόσωπος –την οποία βλέπω στην Αίθουσα- στη Διοίκηση της ΝΕΡΙΤ. Θα ήθελα, λοιπόν, να μεταφέρει το παράπονο των προσφυγικών σωματείων για την απουσία της δημόσιας τηλεόρασης από αυτό το γεγονός. Η ΝΕΡΙΤ δεν κάλυψε αυτό το σημαντικό γεγονός. Πιστεύω ότι η δημόσια τηλεόραση έχει χρέος να συμβάλει στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, την προβολή της ταυτότητάς μας και του πολιτισμού μας.
Στη μνήμη όσων σφαγιάστηκαν, αλλά και όσων ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες οφείλουμε, λοιπόν, να θυμόμαστε και να μη λησμονούμε. Δεν μπορούμε στο όνομα καμίας πολιτικής ορθότητας να θυσιάσουμε την ιστορική αλήθεια και να σβήσουμε τη συλλογική μας μνήμη.
Σας ευχαριστώ».